SOA

Architektura systemów zorientowana na usługi (ang. Service Oriented Architecture). Jest to koncepcja tworzenia systemów informatycznych, w której główny nacisk stawia się na definiowanie usług mających spełniać określone wymagania użytkownika. Koncepcja SOA odpowiada modelowi systemu, którego funkcjonalność zaimplementowana jest w postaci luźno powiązanych usług, bazujących na standardowych, dających się łatwo zdefiniować interfejsach umożliwiających bezkontekstowe wywoływanie. Rozwiązanie takie pozwala na tworzenie i uruchamianie procesów wspieranych przez wiele systemów informatycznych, zarówno wykorzystywanych przez organizację, jak i jej partnerów i kontrahentów, bez względu na technologie systemów oraz ich fizyczne umiejscowienie. Architektura SOA może być wprowadzana stopniowo, początkowo dla wybranych obszarów organizacji, a następnie, wraz z rozwojem firmy, rozbudowywana w kierunku interesariuszy zewnętrznych, przyczyniając się tym samym do przekształcenia sposobu działania firmy w kierunku modelu on demand. Model ten może być źródłem największych korzyści związanych z integracją, jako że w procesach przechodzących przez kilka organizacji kryje się największy potencjał do optymalizacji i doskonalenia. Podejście takie dodatkowo pozwala zdobyć lojalność partnerów oraz wyeliminować niepotrzebne powielanie czynności w kilku istniejących niezależnie organizacjach.

Do modelowania procesów biznesowych realizowanych w architekturze SOA można wykorzystywać notację BPMN przygotowaną m. in. do opisu tej klasy zagadnień. W modelach takich komunikacja z usługami jest modelowana jako zdarzenia typu wyślij/odbierz wiadomość (komunikat) zawierająca odpowiednie dane wysłane/pobierane do/od usługi. Architektura SOA bazuje na standardzie Web Services. Pozwala on na komunikowanie się modułów aplikacji poprzez protokół wywodzący się ze znanego i powszechnie dostępnego protokołu HTTP.